Suwerenna władza w Europie -1

13.09.2016
В КАТЕГОРИЯХ:
Conflicts, Crisis, Danube, Economics, Europe, Euroskepticism, EX-USSR, Moldova, Money, Nation, Person, PL, Politics, Power, Russia, USA, World
5 234 0
Suwerenna władza w Europie -1
ЭТУ ПУБЛИКАЦИЮ ПРОЧИТАЛИ  95%  ПОСЕТИТЕЛЕЙ.

Suwerenna władza w Europie -1

GEOMETR.IT  sobieski.org.pl

W 2016 r. w państwach europejskich pojawiło się kilka szeroko dyskutowanych tematów, które pośrednio lub bezpośrednio dotyczyły zagadnienia suwerenności.

Z jednej strony organizacje obywatelskie w wielu krajach UE krytykowały negocjacje TTIP, uznając, że ich skutkiem może być ograniczenie suwerennych praw państw.

Z drugiej, obawy o suwerenność skłoniły Brytyjczyków do opowiedzenia się w referendum z czerwca 2016 r. za wyjściem swojego państwa z UE. Przykładem analogicznej dyskusji była kwestia sporu konstytucyjnego w Polsce, w który włączyła się Komisja Europejska.

W niniejszym tekście zostało przedstawione i poddane analizie pojęcie suwerenności oraz jego rzeczywista aplikacja w warunkach integracji europejskiej.

W 2016 r. w państwach europejskich pojawiło się kilka szeroko  dyskutowanych tematów, które pośrednio lub bezpośrednio dotyczyły zagadnienia suwerenności. Organizacje obywatelskie w wielu krajach UE krytykowały negocjacje TTIP2, uznając, że ich skutkiem może być ograniczenie suwerennych praw państw, narodowych parlamentów i wreszcie samych wyborców (Nielsen, 2016; Oręziak, 2015).

W ten sposób TTIP stał się synonimem ograniczeń, jakie wynikają z globalizacji ekonomicznej dla suwerenności państw i narodów europejskich. Podobne głosy dało się też słyszeć w kampanii przed  referendum z czerwca 2016 roku, w którym większość Brytyjczyków opowiedziała się za wystąpieniem swojego  państwa z UE.

Jednym z motywów dla tej decyzji był właśnie argument obrony suwerennych praw parlamentu Wielkiej Brytanii przed presją regulacyjną ze strony UE. Przykładem analogicznej dyskusji była kwestia sporu konstytucyjnego w Polsce. Interwencja Komisji Europejskiej (KE) w tej sprawie była odbierana przez polityków reprezentujących rząd, jako nadmierna ingerencja ze strony instytucji, która sama nie mając wystarczającego mandatu demokratycznego wkracza w wewnętrzną rywalizację polityczną między rządem i opozycją. W ten sposób narusza suwerenne prawa demokracji narodowej (Sejm RP, 2016). 

Innym aspektem dyskusji na temat suwerenności były wewnętrzne uwarunkowania prawne i ustrojowe. Przykładowo w Polsce, kontrowersje wokół roli Trybunału Konstytucyjnego doprowadziły do ostrej debaty o kształt demokracji i interpretację norm konstytucyjnych. Polski rząd bronił prawa większości parlamentarnej do określania własnej polityki, w tym także możliwości wprowadzania głębokich reform, skoro taki program uzyskał klarowny mandat w wyborach.

W myśl takiej argumentacji, głos suwerena nie powinien być nadmiernie ograniczany przez opozycję. Opozycja, choć przegrała wybory, może jednak odwoływać się do mechanizmów konstytucyjnej równowagi władzy lub innych podmiotów-graczy istniejących w systemie, mających możliwość weta względem propozycji większości parlamentarnej.

Możemy odwołać się w tym miejscu do koncepcji Georga Tsebelisa, który definiuje takie podmioty (tzw. veto players), jako aktorów biorących udział w grze politycznej, choć nie muszą oni być politykami lub reprezentantami partii. Niemniej system instytucjonalny jest tak skonstruowany, że ich zgoda jest konieczna, aby zmienić legislacyjne status quo. Im większa liczba takich graczy i bardziej skomplikowane procedury legislacyjne, tym trudniejsza jest istotna zmiana polityki publicznej (Tsebelis, 2002).

Można tu przywołać sytuację, w jakiej znalazł się premier Włoch Matteo Renzi, który w 2016 roku ogłosił referendum konstytucyjne mające zlikwidować nadmierną liczbę graczy wetujących (veto players), a tym samym ograniczyć zbyt mocno rozbudowane procedury równowagi władz.

Wszystko po to, aby włoski system polityczny (a dokładnie Partia Demokratyczna premiera Renziego) mogła łatwiej wprowadzać trudne reformy, bez względu na sprzeciw opozycji.

Przytoczone przykłady – zwłaszcza polska dyskusja ustrojowa – są bliskie definicji suwerenności przedstawionej przez Carla Schmitta. Jego zdaniem suwerenna władza jest weryfikowana zwłaszcza w sytuacjach poważnego kryzysu, wymagającego podejmowania nadzwyczajnych decyzji.

W takiej sytuacji suwerenność może się ujawnić w najbardziej czystej postaci – jako najwyższa władza w państwie, podejmująca ostateczna decyzje, mająca monopol stanowienia prawa, a jednocześnie nie będąca ograniczona przez wcześniej przyjęte regulacje. Suweren jest przyrównywany do Boga, a wiec władzy najwyższej, który ustanawia normy i zasady, a jednocześnie nie jest przez nie związany.

Tym samym Schmitt odrzuca jakiekolwiek ograniczenia dla suwerenności obecne w myśli liberalnej, takie jak normy konstytucyjne lub prawo międzynarodowe (Schmitt, 1988/1934: 5-15, 46-47).

Przytoczone przykłady pokazują też, że pojęcie suwerenności jest bardzo żywe w polityce europejskiej, pomimo postępów integracji i globalizacji. Staje się to wbrew tym wszystkim opiniom, które zakładały, że rozwój tych dwóch procesów nieuchronnie prowadzi do wzrostu wzajemnej współzależności, a tym samym zmniejsza znaczenie i samych państw, i narodowej suwerenności (Held, 1991).

Okazuje się również, że suwerenność nie jest tworem pozbawionym istotnego znaczenia (Newman, 1996: 13-14), terminem formalno-prawnym lub jedynie pewnym symbolem (Nicholls, 1975; Hirst, 1989), co pojawia się w podejściu specjalistów prawa międzynarodowego lub myślicieli liberalnych, a zwłaszcza reprezentantów pluralizmu politycznego.

Okazuje się, że ma dla wielu polityków i dużej części społeczeństw konkretny wymiar, odnoszący się do ich praw oraz praktycznych możliwości podejmowania i realizowania decyzji politycznych.

http://www.sobieski.org.pl

GEOMETR.IT

* * *

Кремль оглянулся на Europ`у: у той по ногам потекло

Surprise! Naddniestrze do połączenia z Rosją

Чей он сукин сын? Все остальные – чьи они сукины дети?

Transnistria . A Tale of Unification

Молдоване, собирайтесь под знамена Ştefan cel Mare!

Moldova Won’t Become The Next Ukraine

, , , , , ,

5 comments

  1. Adam Sulowski
    Ответить

    W niniejszym tekście zostało przedstawione i poddane analizie pojęcie suwerenności oraz jego rzeczywista aplikacja w warunkach integracji europejskiej.

  2. Agniezska Witebska
    Ответить

    Wielkim wyzwaniem dla obu spotkań będzie ich zabezpieczenie przed ewentualnymi zagrożeniami terrorystycznym. Przebudowywane dziś służby mogą zbyt długo być zajęte samymi sobą, by szybko podjąć wyzwania z kompletnie innej skali trudności, niż do tej pory bywało.

  3. Danielewski Stanisłaew
    Ответить

    Europa musi wspólnie podołać temu historycznemu wyzwaniu. Ciekawe, kto spowodował owy wielki ruch migracyjny ponad pół wieku temu

  4. Eva Brick
    Ответить

    Według ekspertów taka polityka będzie miała wpływ nie tylko na samą Wielką Brytanię, ale także na państwa członkowskie, a nawet Stany Zjednoczone (spadek notowań akcji na Wall Street). Opuszczenie Unii spowoduje spadek importu do UE, wzrost ceł zgodnie z taryfą Światowej Organizacji Handlu. Istnieje także obawa o przesiedlenie się inwestorów do krajów sąsiednich.

  5. Tanja D.
    Ответить

    Czy źródłem eurosceptycyzmu jest w końcu tylko prawicowy populizm, chęć zredefiniowana interesu narodowego państw, czy może rozczarowanie Unią, która miała być „ziemi obiecaną”

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.