Tag archive

Wschodniej brakuje

1. Trójmorza mocny sygnał polityczny

in Balkans 2018 · Baltics 2018 · Crisis 2018 · Culture 2018 · Danube 2018 · Europe 2018 · EX-USSR · Moldova 2018 · Nation 2018 · Politics 2018 · State 2018 83 views / 6 comments

Balkans     Baltics    Danube      Germany     Europe      Ukraine    USA     World      Ex-USSR       Moldova     Polska

GEOMETR.IT  tvn24.pl

   

  * Rozszerzenie wspólnego rynku, poprawa regionalnego bezpieczeństwa – cele stawiane przed promowaną przez prezydenta Andrzeja Dudę inicjatywą Trójmorza są olbrzymie. 

Podobnie jednak jak obawy dotyczące tego, na ile jest ona realna, a na ile stanowi jedynie wyraz niespełnionych regionalnych ambicji jej inicjatorów. Pierwsze odpowiedzi może przynieść lipcowy szczyt, na który przybędzie także prezydent USA.

Marzenie o integracji pod swoim polskim przywództwem Europy Środkowo-Wschodniej jest obecne nad Wisłą niemal od zawsze. U progu odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku Józef Piłsudski przekuł je w koncepcję Międzymorza, wyróżniającą obszar współpracy zamknięty trzema morzami – Adriatyckim, Bałtyckim i Czarnym (ABC).

W jego założeniu federalizacja państw leżących na tym terytorium miała pozwolić im stworzyć nowy biegun europejskiej polityki i uniknąć dominacji potężnych sąsiadów – Niemiec oraz Rosji. Wizja Piłsudskiego nie doczekała się nigdy realizacji.

Uniemożliwiły to zarówno napięte stosunki Polski z częścią państw regionu – choćby Litwą i Czechosłowacją, jak też ówczesna rzeczywistość międzynarodowa, w której narody Europy Środkowo-Wschodniej dążyły raczej do uzyskania swojej samodzielności, a nie do integracji i godzenia się na kompromisy. Stara nowa inicjatywa Choć idea od tamtej pory stale obecna była wśród niektórych polskich środowisk politycznych, nową odsłonę – tym razem pod nazwą Trójmorza — zyskała dopiero w 2015 roku za sprawą nowych prezydentów Polski i Chorwacji, Andrzeja Dudy i Kolindy Grabar-Kitarović.

Polskie władze argumentują jednak, że Trójmorza nie należy łączyć z historycznymi koncepcjami, ponieważ w przeciwieństwie do choćby Międzymorza nie ma ona charakteru geopolitycznego, a jej cele są czysto pragmatyczne.

Inicjatywa Trójmorza obejmuje 12 państw Europy Środkowo-Wschodniej / Źródło: tvn24 Podstawę zrozumienia, czym nowa koncepcja ma być, stanowi bez wątpienia wspólna inicjatywa, którą podpisano na forum państw Trójmorza w sierpniu 2016 roku w chorwackim Dubrowniku.

Jest ona o tyle kluczowa, że podpisana przez wszystkie 12 państw, które mają tworzyć nowy projekt. Inicjatywę Trójmorza określono wówczas jako «nieformalną platformę służącą do pozyskiwania politycznego poparcia oraz organizowania zdecydowanych działań dotyczących określonych transgranicznych i makroregionalnych projektów, o strategicznym znaczeniu dla Państw zaangażowanych w sektory energii, transportu, komunikacji cyfrowej i gospodarki w Europie Środkowej i Wschodniej». Mówiąc prościej, państwa wspólnie wyraziły wolę zacieśnienia połączeń infrastrukturalnych i gospodarczych biegnących z północy na południe naszego regionu.

Ma to stanowić dopełnienie budowy wspólnego europejskiego rynku, który dotychczas tworzony był głównie na kierunku wschód-zachód. Kluczowe znaczenie mają mieć energetyka, transport, cyfryzacja i wymiana handlowa, a poprzez inicjatywę państwa chcą ożywić regionalną wspólnotę i zwiększyć konkurencyjność regionu. Podkreślono przy tym, że Trójmorze nie ma tworzyć struktur alternatywnych wobec już istniejących w Europie, ale wzmacniać Unię Europejską jako całość. Gospodarka czy polityka?

Wiadomo jednak, że każde z podpisanych pod deklaracją państw ma własne interesy, którymi będzie się kierowało. Prezydent RP Andrzej Duda w maju zadeklarował, że chce uczynić Trójmorze jednym z priorytetów swojej prezydentury, podkreślając zarazem, że jest to projekt przede wszystkim infrastrukturalno-gospodarczy, a nie polityczny. Jednocześnie szef gabinetu politycznego prezydenta Krzysztof Szczerski sugerował w połowie czerwca, zdawałoby się, coś odwrotnego.

Najważniejsze jest przesłanie polityczne, Środkowa Europa powinna być jeszcze bardziej zintegrowaną częścią zjednoczonej Europy – mówił, dodając, że jego zdaniem inicjatywa Trójmorza ma być «politycznym parasolem ze strony prezydentów, zachętą wobec rządów, biznesu, do tego, żeby postrzegali siebie nawzajem, jako potencjalnych partnerów».

Kierownik Biura Badań i Analiz Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych Bartosz Wiśniewski zwraca uwagę na jeszcze jeden aspekt przyszłotygodniowego spotkania w Warszawie. Funkcją szczytu Trójmorza jest wysłanie mocnego sygnału politycznego, impulsu poparcia dla sektorowej współpracy, której ostatecznym celem jest wzmocnienie jednolitego rynku Unii Europejskiej Bartosz Wiśniewski — Funkcją szczytu Trójmorza jest wysłanie mocnego sygnału politycznego, impulsu poparcia dla sektorowej współpracy, której ostatecznym celem jest wzmocnienie jednolitego rynku Unii Europejskiej — wyjaśnia.

Czy jest do tego potrzebna «jedność polityczna regionu»? Być może, ale w Trójmorzu chodzi o wspólny mianownik w bardzo praktycznych sprawach — zaznacza. Nieco innego zdania jest natomiast wicedyrektor Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego, dr Kamil Zajączkowski. — Obecny rząd koncentruje się, by pokazać, że to jest sukces polityczny. Chce tworzyć wrażenie, że tworzymy koalicję na kontrze do tego, co rząd określa europejskim mainstreamem. To nie jest potrzebne nikomu – ocenia.

Jak zyskać na Trójmorzu?

Eksperci zgadzają się jednak, że potencjału całego projektu należy dopatrywać się przede wszystkim na polu gospodarczym. Ze strony polskiego rządu, jak dotąd, słychać było jednak niewiele poza projektem stworzenia korytarza energetycznego Północ-Południe, łączącego gazoport w Świnoujściu z chorwackim wybrzeżem, na którym miałby powstać drugi gazoport.

Inicjatywa ta miałaby poprawić konkurencyjność rynku gazu w regionie oraz bezpieczeństwo ich dostaw. Jak twierdzi Mateusz Gniazdowski, wicedyrektor Ośrodka Studiów Wschodnich, na Polsce ciąży odpowiedzialność za wzmacnianie spójności UE, gdyż to przez nią przebiegają główne trasy łączące państwa bałtyckie z resztą Wspólnoty.

A więc w realizację celów inicjatywy wpisuje się rozwój korytarzy do polskich portów, trasa Via Baltica, a także Via Carpatia, łącząca Bałtyk z Bałkanami.

Wyzwaniem będzie też wzmocnienie infrastruktury cyfrowej w regionie, rozwój nowoczesnego przemysłu będzie wymagał nowych połączeń — wskazuje.  Jak podkreśla, «to wszystko leży także w interesie zachodnioeuropejskiego biznesu, będzie służyć wzrostowi konkurencyjności naszego obszaru i jego atrakcyjności dla poważnych inwestorów».

*  Publikacja nie jest redakcyjna. Odzwiercie dla towyłącznie punkt widzenia i argumentację autora. Publikacja zostałaza prezentowana w prezentacji. Zacznij od poprzedniego wydania. Oryginał jest dostępny pod adresem: tvn24.pl

* * *

GEOMETR.IT

1.«Господа, мы – предатели!» МОЛДОВУ стирают с карты  21.03.2018

Шерлок, вернись, в АНГЛИИ ЗАБЫЛИ, как вести следствие! 21.03.2018

ГЕРМАНИЯ — это расстрельная команда Европы 21.03.2018

Cambridge Analytica взломала выборы через Facebook? ТРАМП 21.03.2018

Как в Монастырях соблюдают ВЕЛИКИЙ ПОСТ  21.03.2018

Польско-Румынская Необузданная Дурь. НАТО  21.03.2018 

Big Trinity or European regionalism of supranational nature  21.03.2018

Neuauflage der Drei-Meere-Initiative  21.03.2018

Narodowi ambicji Trójmorza 21.03.2018

Trimarium`s will to coperate  21.03.2018

GEOMETR.IT

 

1. Narodowi ambicji Trójmorza

in Balkans 2018 · Baltics 2018 · Crisis 2018 · Culture 2018 · Danube 2018 · DE · EX-USSR · Finance 2018 · Germany 2018 · Industry 2018 · Moldova 2018 · Nation 2018 · Philosophy · Politics 2018 · Skepticism 2018 · State 2018 93 views / 5 comments

Balkans     Baltics       Danube      Germany       Europe    Ukraine    USA     World      Ex-USSR       Moldova     Polska

GEOMETR.IT  pism.pl

 

* W krajach Europy Środkowej i Wschodniej brakuje infrastruktury gazowej, co otwiera pole dla znaczących inwestycji. Ponadto według prognoz wzrośnie popyt tych państw na gaz

25 sierpnia 2016 r. dwanaście państw Trójmorza (tj. położonych między Adriatykiem, Bałtykiem i Morzem Czarnym) – Austria, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia, Słowacja i Słowenia – podpisało w Dubrowniku deklarację w sprawie współpracy. Przewiduje ona rozbudowę infrastruktury służącej stworzeniu wspólnego rynku gazu oraz zwiększeniu bezpieczeństwa i konkurencji.

Ma na celu wzmocnienie regionu, a w efekcie całej Unii Europejskiej, odwołując się do jej instrumentów i strategii. Rozwojowi infrastruktury gazowej, głównie na osi północ–południe, sprzyjają nie tylko polityka energetyczna UE, lecz także percepcja bezpieczeństwa i ambicje państw regionu.

Potencjał współpracy regionalnej

Głównym wyzwaniem stojącym przed państwami Trójmorza jest rozbudowa gazociągów, niezbędnych dla zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego i stworzenia konkurencyjnego rynku. Ze względu na brak zdywersyfikowanych połączeń gazowych kraje regionu przez lata były i nadal w dużym stopniu są uzależnione od jednego eksportera.

Dominacja Rosji naraża je na praktyki monopolistyczne, zakłócenia dostaw i nacisk polityczny. Potwierdzeniem tego było postępowanie antymonopolowe Komisji Europejskiej przeciw Gazpromowi. Większość państw Trójmorza poważnie odczuła także odcięcie rosyjskich dostaw gazu podczas sporu gazowego Rosja–Ukraina na przełomie 2008 i 2009 r. Potrzebę budowy połączeń gazowych, głównie na obszarze Trójmorza, wykazały unijne stress testy z 2014 r., symulujące zakłócenia dostaw gazu ze wschodu.

Rozbudowa gazociągów będzie konieczna także ze względu na prognozowany wzrost popytu państw Trójmorza na gaz. KE prognozuje, że do 2030 r. konsumpcja gazu wzrośnie w krajach Trójmorza o ok. 14% w stosunku do 2015 r., podczas gdy w całej UE ma spaść o ok. 4%. Największy wzrost odnotują Polska, Słowenia, Łotwa i Austria.

Rozwój infrastruktury w regionie pozwoli też na lepszą integrację z państwami Wspólnoty Energetycznej. Uczestnictwo w niej zobowiązuje kraje spoza UE do przyjęcia unijnych przepisów dotyczących energetyki.

Państwa Trójmorza sąsiadują z sześcioma spośród dziewięciu członków Wspólnoty. Dla państw tych współpraca z UE jest priorytetem – są one oficjalnymi kandydatami do Unii (Czarnogóra, Macedonia, Serbia) bądź podpisały umowę stowarzyszeniową (Bośnia i Hercegowina, Mołdawia, Ukraina) 

Między UE a narodowymi ambicjami

Kraje Trójmorza już teraz zajmują centralną pozycję w wielu projektach i strategiach UE i korzystają z unijnych narzędzi finansowania. UE wspiera te inicjatywy, by zwiększyć dywersyfikację i elastyczność dostaw gazu, tj. zrealizować istotne cele unii energetycznej.

Przedstawiony w 2011 r. plan stworzenia korytarza Północ–Południe zakłada rozbudowę infrastruktury gazowej w regionie Europy Środkowo-Wschodniej w celu zwiększenia konkurencji i bezpieczeństwa dostaw. Memorandum w tej sprawie zostało podpisane przez trzynaście państw, z czego osiem z Tró UE opracowała też plan rozbudowy połączeń w regionie Morza Bałtyckiego (Baltic Energy Market Interconnection Plan – BEMIP) z 2009 r., który ma zakończyć „izolację gazową” Litwy, Łotwy, Estonii i Finlandii.

Osiem państw Trójmorza tworzy także jeden z trzech wspólnych regionów gazowych (South South-East – SSE).

Potrzebę rozbudowy infrastruktury w regionie potwierdziły wspomniane stress testy. Utworzono wówczas grupę roboczą wysokiego szczebla CESEC (Central and South Eastern Europe Gas Connectivity), której celem jest przyspieszenie rozwoju połączeń gazowych.

Ma to pozwolić całej Unii na skorzystanie ze strategicznego projektu na rzecz dywersyfikacji – alternatywnych dostaw z Azerbejdżanu (a potencjalnie także z innych krajów basenu Morza Kaspijskiego) tzw. Korytarzem Południowym.

Współpraca w ramach inicjatywy Trójmorza pozwala również realizować narodowe ambicje państw regionu, takie jak dywersyfikacja dostaw i uniezależnienie od Rosji (Polska, Litwa) czy stworzenie hubu gazowego (Bułgaria).

Dzięki integracji infrastruktury Trójmorza w ramach UE te oraz przyszłe inwestycje krajowe będą służyć nie tylko poszczególnym państwom, lecz także całemu regionowi. UE wspiera je, nadając status projektu o znaczeniu wspólnotowym (Projects of Common Interest – PCI) inwestycjom, które zwiększają konkurencję i integrację infrastrukturalną państw oraz polepszają bezpieczeństwo energetyczne.

Status PCI upraszcza procedury biurokratyczne i pozwala na ubieganie się o dofinansowanie ze środków unijnego instrumentu „Łącząc Europę” (Connecting Europe Facility – CEF). Spośród ok. 80 projektów gazowych o statusie PCI ok. 50 jest realizowanych w państwach Trójmorza, co potwierdza potrzebę inwestycji w regionie. Z łącznej kwoty dofinansowania z CEF na projekty gazowe ­do krajów Trójmorza trafia ponad 90% środków.

Dzięki wspólnym działaniom w ramach Trójmorza można także wypromować nowe gazowe projekty, inne niż gazociągi przesyłowe. Dodatkowe finansowanie może pochodzić ze środków Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (plan Junckera). Wspiera on strategiczną infrastrukturę, w tym energetyczną, służącą m.in. zrównoważonemu rozwojowi i energetyce odnawialnej. Środki te mogą być wykorzystane przez kraje Trójmorza do rozwoju sieci gazowej lub redukcji emisji. Wśród dofinansowanych projektów gazowych znajdują się m.in. kogeneracyjna elektrownia czy inteligentna sieć dystrybucji. W krajach Trójmorza zatwierdzono jedynie 21 projektów energetycznych (średnio 1,7 na kraj), podczas gdy w pozostałych krajach UE – 108 (średnio 6,7).

Wnioski i rekomendacje

Koncepcja Trójmorza ma szczególny potencjał w obszarze infrastruktury gazowej, w której konieczne są inwestycje. Odpowiada ona na realne potrzeby inwestycyjne i przyszły popyt na gaz. Godzi też interesy regionu, UE i indywidualnych państw członkowskich. Jako alternatywne wobec Rosji źródło gazu, zwiększa także bezpieczeństwo i suwerenność energetyczną regionu.

Państwa objęte inicjatywą Trójmorza mogą wykorzystać ten format do promowania interesów regionu, a także inwestycji, wspartych narzędziami oferowanymi przez UE. Może on też stanowić forum koordynacji działań (np. wspólnego ubiegania się o finansowanie).

Inwestycje w infrastrukturę pozwolą „odpolitycznić” dostawy gazu i stworzyć konkurencyjny rynek, co zakłada strategia UE. W tym zakresie inicjatywa Trójmorza i cele UE się uzupełniają. Ponadto rozbudowa połączeń pozwoli zacieśnić współpracę energetyczną z sąsiednimi krajami (w tym kandydującymi do UE). Istotny własny wkład w integrację mogą wnieść wszystkie państwa, w tym Polska, dzięki projektom zgodnym ze strategią UE – terminala LNG w Świnoujściu i Baltic Pipe, którym możliwe będzie sprowadzanie gazu z Norwegii.

* Publikacja nie jest redakcyjna. Odzwiercie dla towyłącznie punkt widzenia i argumentację autora. Publikacja zostałaza prezentowana w prezentacji. Zacznij od poprzedniego wydania. Oryginał jest dostępny pod adresem: pism.pl

* * *

GEOMETR.IT

БЕРЛИН, где твоя САХАРНАЯ ПУДРА?  20.03.2018

Владимир Путин и Le Sens de l’Histoire  20.03.2018

ГЕРМАНИЯ — это расстрельная команда Европы 20.03.2018

Кризис 1929. Тогда они поняли: ВСЁ, ВЕЧЕРИНКА ЗАКОНЧИЛАСЬ 20.03.2018

Как в Монастырях соблюдают Великий Пост  20.03.2018

Chomsky den Westen in der Schusslinie  20.03.2018

Wenn die EU ist dagegen  20.03.2018

Totilla 2008 Tylko prawda jest ciekawa  20.03.2018

Brzezinski about challenges for Ukraine  20.03.2018

Europe’s East Faces an Unsettled West 20.03.2018

GEOMETR.IT

 

Go to Top