1. Ukraina. Elections. Wielki eksperyment

in Elections 2019 · Nation 2019 · PL · Politics 2019 · Skepticism 2019 · Ukraine 2019 217 views / 13 comments
          
83% посетителей прочитало эту публикацию

Europe   Ukraine       Ex-USSR         

GEOMETR.IT  osw.waw.pl

* Większość ludzi nie chce pływać, dopóki nie nauczy się pływania. Oczywiście, że ludzi nie chcą pływać. Urodzili się przecież dla ziemi, nie dla wody. Oczywiście, że nie chcą myśleć, gdyż stworzeni zostali do życia, a nie do myślenia. Kto myśli, kto z myślenia czyni sprawę najważniejszą, ten wprawdzie może w tej dziedzinie zajść daleko, ale taki człowiek zamienił ziemię na wodę i musi kiedyś utonąć. Hermann Hesse 

Zgodnie z rezultatami badań exit poll, opublikowanymi po zamknięciu lokali wyborczych, zwycięzcą wyborów prezydenckich na Ukrainie z wynikiem ok. 72,7 % został Wołodymyr Zełenski. Petro Poroszenko uzyskał ok. 27,3 % głosów. Oficjalne wyniki głosowania zostaną podane przez Centralną Komisję Wyborczą do końca kwietnia i mogą się nieznacznie różnić, jednak różnica jest na tyle duża, że wykluczona jest zmiana zwycięzcy. Głosowanie przebiegło zasadniczo spokojnie, bez poważniejszych incydentów, które mogłyby zmienić lub podważyć jego wyniki. Zgodnie z konstytucją, inauguracja nowego prezydenta musi odbyć się w ciągu trzydziestu dni od ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. 

Komentarz

  • Sukces Zełenskiego wynika z faktu, że jest on postrzegany jako osoba spoza klasy politycznej. Jego kampania była zbudowana na opozycji wobec dotychczasowych elit. Zełenski zdołał przekonać do siebie wyborców ze wszystkich grup wiekowych i regionów kraju, których połączyło wielkie rozczarowanie rządami Poroszenki(profesjonalnego polityka i oligarchy) oraz jego partii – według sondaży dla 40% wyborców głos na Zełenskiegobył wyrazem protestu przeciwko obecnej klasie politycznej.
  • Należy zauważyć, że zagłosowali na niego zarówno zwolennicy bardziej śmiałych reform, rozczarowani stagnacją procesu modernizacji państwa, jak i elektorat socjalny i względnie prorosyjski, zmęczony kosztami postmajdanowej transformacji.
  • Wszystko wskazuje na to, że prezydent Poroszenko uzna swoją przegraną i odda władzę w sposób nieodbiegający od standardów państw demokratycznych. Od kilku tygodni działania urzędującego prezydenta miały na celu mobilizację i konsolidację elektoratu oraz uchronienie własnego obozu politycznego przed dekompozycją. Celem jest również uzyskanie przez jego partię dobrego rezultatu na wyborach parlamentarnych 27 października.
  • Należy się spodziewać, że Zełenski będzie politykiem słabym, mającym problem z kontrolą różnych grup interesów w swoim zapleczu, a pod jego rządami Ukraina będzie dryfować w kierunku systemu parlamentarnego. Najbliższe otoczenie nowego prezydenta jest różnorodne, jednak można wydzielić trzy najważniejsze grupy.
  • Są to: przyjaciele i współpracownicy z firmy Kwartał 95, wśród nich m.in. Iwan Bakanow, przewodniczący partii Sługa Narodu; ludzie wspierającego go oligarchy IhoraKołomojskiego oraz eksperci w poszczególnych sferach zarządzania państwem (bezpieczeństwo, polityka zagraniczna, oświata, medycyna etc.). Wydaje się, że dotychczas największy wpływ na Zełenskiego miała grupa długoletnich współpracowników, a także doradcy związani z Kołomojskim. Eksperci natomiast pełnią funkcje głównie rzeczników Zełenskiego, którzy publicznie prezentują pomysły na zreformowanie państwa w poszczególnych sferach. O realnym układzie sił w otoczeniu nowego prezydenta świadczyć będą dopiero pierwsze nominacje w jego administracji.
  • Najbardziej wpływowym oligarchą wokół nowego prezydenta jest Ihor Kołomojski, właściciel stacji telewizyjnej 1+1, transmitującej produkcję Kwartału 95, szukający rewanżu oponent prezydenta Poroszenki.
  • Wiele wskazuje na to, że związki Zełenskiego z nim wykraczają poza kontakty biznesowe. W otoczeniu nowego prezydentaobecnych jest kilka osób, np.: prawnik Andrij Bohdan czy współwłaściciel Kwartału 95 Timur Mindycz, których związki z oligarchą są bezdyskusyjne.
  • Według doniesień ukraińskich dziennikarzy śledczych w ciągu ostatnich dwóch lat Zełenski 13-krotnie odwiedził Kołomojskiego w Szwajcarii i Izraelu. Innym oligarchą próbującym wpływać na Zełenskiego jest Wiktor Pinczuk, zięć b. prezydenta Leonida Kuczmy i właściciel trzech popularnych stacji telewizyjnych, promotor integracji Ukrainy ze wspólnotą transatlantycką.
  • Zełenski nie ma jasno sprecyzowanego programu politycznego. Z jego zapowiedzi wynika, że nie będzie ubiegał się o reelekcję, zaś celem jest zreformowanie kraju i „zwrócenie” go obywatelom. Wśród pierwszych inicjatyw legislacyjnych mają znaleźć się projekty ustaw o impeachmencie prezydenta oraz o pozbawieniu deputowanych i sędziów immunitetu. Zapowiedział także pakiet ustaw deregulujących gospodarkę, wprowadzenie 5-procentowej amnestii podatkowej, powołanie profesjonalnej i przejrzystej Służby Śledztw Finansowych oraz nową ordynację wyborczą, przewidującą otwarte listy wyborcze i skasowanie okręgów jednomandatowych. Jest zwolennikiem utrzymania ukraińskiego jako jedynego języka państwowego przy jednocześnie bardziej liberalnej polityce w zakresie posługiwania się rosyjskim w życiu publicznym.
  • Zełenski nie zna się na polityce zagranicznej, a wśród oficjalnych ekspertów brakuje osób doświadczonych w dziedzinie dyplomacji czy stosunków międzynarodowych. Z przedwyborczych zapowiedzi wynika, że głównym celem na arenie międzynarodowej będzie doprowadzenie do rzeczywistego zawieszenia broni w Donbasie, czemu ma służyć rozszerzenia tzw. formatu normandzkiego o USA i Wielką Brytanię. Sukces tej inicjatywy jest jednak wykluczony ze względu na brak zgody Rosji. Kreml będzie bowiem dążyć do wykorzystania braku doświadczenia nowego prezydenta i zmuszenia go do ustępstw w trakcie ewentualnego bilateralnego spotkania prezydentów. Wydaje się, że Moskwa rozpoczęła już przygotowania do takiego wydarzenia. Od kilku tygodni media rosyjskie chwalą Zełenskiego, zaś ostatnie działania Kremla – embargo na eksport na Ukrainę ropy, węgla i produktów ropopochodnych od 1 czerwca i zapowiadane wydawanie paszportów rosyjskich mieszkańcom nieuznawanych republik w Donbasie – mogą służyć stworzeniu pretekstu do zorganizowania dwustronnych rozmów.

Публикация не является редакционной статьёй. Она отражает только мнение и аргументацию автора. Публикация представлена в изложении. Оригинал размещен по адресу: 

 –Publication is not an editorial. It reflects only the opinion and argument of the author. The publication is presented in the presentation.

– Die Veröffentlichung ist kein Leitartikel. Es spiegelt nur die Meinung und das Argument des Autors wider. Die Publikation wird in der Präsentation vorgestellt. –

Publikacja nie jest redakcją. Odzwierciedla jedynie opinię i argument autora. Publikacja została przedstawiona w prezentacji: osw.waw.pl

La publication n’est pas un éditorial. Cela ne reflète que l’opinion et l’argumentation de l’auteur. La publication est présentée dans  l’exposé.

GEOMETR.IT

13 Comments

  1. Należy zauważyć, że zagłosowali na niego zarówno zwolennicy bardziej śmiałych reform, rozczarowani stagnacją procesu modernizacji państwa

  2. Ciekawe, czy ktoś dokona podsumowania polskiej polityki wobec Ukrainy pod rządem Poroszenki? Kluczowe jest, np. na ile rejterada polskich polityków z zakazu gloryfikacji ukraińskiego nazizmu – banderyzmu była zasadna wobec polityka, który zdobywa 20% poparcia! Kto jednak takiej analizy miałby dokonać?

  3. Wołodymyr Zełenski w niedzielę po ogłoszeniu wyników sondaży exit poll wygłosił bardzo krótkie przemówienie, w którym podziękował za wsparcie małżonce, rodzicom i swojej ekipie, oraz między innymi wolontariuszom i żołnierzom, “którzy bronią Ukrainy”. o

  4. Showman chce najpierw rozszerzyć tzw. format normandzki, w ramach którego rozmowy o uregulowaniu konfliktu w Donbasie prowadzą Ukraina, Rosja, Niemcy i Francja. Zełenski uważa, że do udziału w nim należy zaprosić Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone. Jego ekipa przygotowuje już spotkania z kanclerz Niemiec Angelą Merkel, prezydentem Francji Emmanuelem Macronem oraz prezydentem USA Donaldem Trumpem – ujawnili rozmówcy portalu

  5. Pojawienie się Zełenskiego jest przejawem kryzysu w ukraińskim systemie politycznym. Wyborcy poparli go w ciemno, bo chcą, by władzę sprawowali normalni, uczciwi ludzie. Poglądy nie są tak ważne. Zwłaszcza gdy polityka staje się profesją dla pragmatyków.

  6. Ukraina zademonstrowała to światu. Wcześniej podobnie było w Gruzji. W obu przypadkach Rosja bardzo ostro zareagowała na wolne wybory, demokrację i zemściła się na tych państwach z wykorzystaniem sił militarnych, zajmując terytoria – dodaje.

  7. Media ukraińskie moim zdaniem nie odegrały w tej kampanii do końca pozytywnej roli. Nie pozostały do końca wierne zasadzie neutralności i nieinterpretowania zawsze faktów, tylko podawania ich też w czystej postaci. Z tym problemem Ukraina będzie musiała się zmierzyć w najbliższej przyszłości.

  8. Są przypuszczenia, że możliwy jest rewanż jednego z oligarchów, którego bank został znacjonalizowany przez rząd. Ihor Kołomojski uznawany jest przez wielu za mentora Zełenskiego.

  9. Kołomyjski odgrywał bardzo ważną i pozytywna rolę na początku okresu po Majdanie, kiedy trzeba było stawić opór agresji rosyjskiej finansując ochotnicze bataliony. Po pewnym czasie doszło do konfliktu między nim a Petrem Porszenko, który odsunął oligarchę – przypominał.

  10. i przejrzystej Służby Śledztw Finansowych oraz nową ordynację wyborczą, przewidującą otwarte listy wyborcze i skasowanie okręgów jednomandatowych.

  11. Następnym wątkiem była korupcja. Zełenski wprost zapytał Poroszenkę, dlaczego wszyscy jego ludzie mają lepkie ręce: „pamięta pan takie słowo –lustracja? Dlaczego Gontariewa ukrywa się w Londynie?” [Waleria Gontariewa, była prezes Narodowego Banku Ukrainy, oskarżana przez Ihora Kołomojskiego o bezprawną nacjonalizację jego „PrivatBanku”

Добавить комментарий

Your email address will not be published.

Latest from

Go to Top